Dag 26: Alweer thuis

Wat een rare gewaarwording is dat toch altijd. Je maakt een vlucht en je zit al weer aan de andere kant van de oceaan. Je lijf is hier, maar je hoofd is nog steeds daar... Ik heb daar toch altijd wel wat moeite mee.
Gisterochtend zouden we opgehaald worden door de taxi die het hotel voor ons besteld had. Hun shuttle was al bezet door andere ritten. We zitten te wachten in de lobby en er komt nóg een stel bij ons zitten. Het blijkt dat ze ook met dezelfde taxi mee zullen gaan naar de airport. Precies om half 8 komt die voor rijden. Een taxi in de grootte van een Mini Cooper. En dat voor 4 personen, 4 koffers en wat grote tassen? Er wordt vervolgens wat gerommeld bij de receptie. Gelukkig staat the shuttlebus er nog. Wij gaan in de shuttle en de taxi wordt op een andere rit gezet, pff..!

De vlucht van Peoria naar Chicago verloopt snel. Het toestel is 3 stoelen breed en zo'n 17 rijen lang. We vliegen net boven de wolken, geen last met de oren. En net als je denkt dat het ding gang begint te maken gaan we ook al weer dalen. In minder dan 3 kwartier vliegen staan we in Chicago.
We wisten al van tevoren dat we een lange overstap zouden hebben die vanwege een vluchtwijziging ook nog eens met een uur extra werd verlengd tot bijna 7½ uur. Een lange zit dus. We moeten wisselen van terminal 2 naar 1 en kunnen dat doen zonder het treintje te hoeven gebruiken. Ergens verwacht ik hier in de looproute een paspoortcontrole. Voor gate B16 moeten we helemaal  naar het laatste puntje van de terminal, maar we passeren geen controle. Wat raar... is er dan helemaal geen douane waar je doorheen moet als je het land verlaat? Vreemd... Het zal toch niet die man geweest zijn die in Peoria daar in het luchtledige stond, vlak voor de security check en ons paspoort vergeleek met de boardingskaart en 'en passant' het ding onder een of ander lampje hield? Het leek echt geen douanier te zijn. Bovendien dacht ik dat binnenlandse vluchten beschouwd werden als gewoon binnenlands reizen, netzoals je ook in de auto van de ene plek naar de andere gaat binnen de VS. Enfin, hoe dan ook, het zal ons verder 'worst wezen'...
Terminal 1 is bijna gezellig om door heen te wandelen. We drinken een keer koffie bij Starbucks, halen een keer wat lekkers bij Mc Donalds en lopen hier en daar een winkeltje in. Verder bekijken we het reilen en zeilen in deze terminal van de luchthaven vanaf ons plekje. Het zijn relaxte uurtjes.
Om 5 uur gaan we boarden en even over half 6 vertrekt het vliegtuig. Alles precies op tijd. De vlucht verloopt zonder problemen en precies op tijd landt het toestel in Dusseldorf, waar we dus om 8 uur aankomen. We zijn snel door de douane, onze koffers verschijnen als een van de eersten op de band en eenmaal buiten kunnen we direct doorlopen naar de bus die ons naar parkingplatz P24 brengt. We dachten dat we toch wel een flinke auto reden, maar na 3½ week in een Chevrolet Traverse, lijkt onze eigen auto ineens omgetoverd te zijn in een Dinky Toy... Om precies 10 uur staan we weer bij onze voordeur.

Wij willen iedereen danken voor de reacties die onder de berichten gegeven werden. Ik maakte de verslagen in eerste instantie voor mezelf, maar het is erg leuk om te vernemen dat er verscheidene mensen zijn geweest die trouw 'meereisden'.
Ik heb intussen nog wat foto's geplaatst bij de verslagen over de bezoeken aan Gary. Jammer genoeg, mogen er geen foto's gemaakt worden tijdens de bezoeken in de gevangenis van Bruce. Dus die heb ik ook niet.