Dag 21: Kilometervreten...

Vandaag hebben we weer wat aan kilometervreten gedaan. We zijn van Memphis naar Saint Louis gereden, zo'n 500 kilometer. We zitten nu in het Ramada Plaza, een 3-sterren hotel in het centrum. We hebben hier 2 nachten gescoord voor 40 dollar per nacht. Ik bied altijd op 2-sterren hotels, dus we hebben een upgrade gekregen. Of je daar blij mee moet zijn, hangt er maar van af. Natuurlijk weer geen ontbijt inclusief. Daar moet je voor betalen, à 8 dollar per persoon. Ook voor parkeren moet betaald worden. Dat moet 15 dollar per dag kosten. Internet is vaak ook tegen een bepaald tarief, maar gelukkig is het hier gratis. En verder, ook een koelkast en magnetron is niet inclusief in de prijs! Iets wat je bij 2-sterren hotels gewoon er bij hebt...Dus eigenlijk heb ik net zo lief een 2-sterren hotel. Dan ziet het er maar iets minder luxe uit. Om poeha geef ik niet zoveel. Je slaapt ook niet beter. De bedden zijn overal wel goed en verkeers- en burenoverlast heb je niet in de hand... Maar ach, hoe dan ook, dit is natuurlijk het risico van bieden op hotels via Priceline en die diversiteit heeft wel iets.

Om 8 uur rijden we weg uit Memphis en we zijn van plan om het rustig aan te doen vandaag. We verlaten Memphis aan de westkant en steken de Mississippi over en komen dan direct in de staat Arkansas. We staan even verder voor het eerst in de file. Al met al wel 5 minuten... Er staat een politieauto schuin geparkeerd op de rechter rijstrook. Een enorm gat in de betonnen weg! Daar wil je echt niet met een gangetje van 100 met je auto door heen stuiteren...

De snelweg is eens niet omgeven door bomen hier. Om een indruk van het landschap te krijgen is dat wel fijner. We rijden door dun bevolkt gebied. Veel velden met katoen- en sojaplanten. Ook de verdroogde maïsvelden duiken weer op. Sommige zijn al kaal geschoren, maar de meeste staan er gewoon nog. We verwisselen Arkansas voor Missouri en vervolgens gaan we vanaf Caïro in Illinois een deel van de Great Riverroad volgen die van noord naar zuid langs de Mississippi voert. Caïro heeft een interessante geschiedenis. Het ligt heel strategisch op een schiereiland waar drie staten bij elkaar komen, Missouri, Illinois en Kentucky. Vroeger profiteerde het enorm van het scheepvaartverkeer. Door de komst van de spoorwegen gaat de meeste vracht nu per trein en kreeg het zwaar te lijden. Nu is Caïro een spookstad. Ik had hier al eerder eens een heel wat over gelezen en kan het niet laten om dat eens nader te onderzoeken. We rijden door het centrum van de plaats en inderdaad. Vrijwel alles staat leeg, maar de afbraak is al begonnen. Panden die ik ooit al eens op Google Earth had gezien, zijn nu weg. Grappig detail; toen wij er waren stond er een pand in brand. De brandweermannen staan er gewoon bij te kijken...



De brug bij Caïro

Spookstad Caïro

Boeren maaien de mislukte oogst

De route voert ons soms dicht langs de Mississippi, het gebied is iets heuvelachtiger, maar verder weinig spectaculairs. Johan vindt het leuk om door de plaatsjes te komen en we verbazen ons over datgeen wat we her en der zien en tegen komen op gebied van huisvesting...

We naderen Saint Louis, maar we doen eerst nog even boodschappen in een plaatsje dat Waterloo heet. De komende twee dagen gaan we in ons eigen ontbijt voorzien; bovendien zijn we helemaal door de voorraad drinken heen.
Bij het naderen van de stad zien we de Gateway Arch op een afstand al staan... Maar oh, de weg is afgezet en we hebben een detour. We worden door een buitenwijk van Oost Saint Louis geleid. En ach, inmiddels kijken we er niet meer van op, ook hier verval... Het duurt echter niet lang en voor we het weten zien we de boog weer naderen en kunnen we hem vanaf de snelweg in volle glorie bewonderen. Toch wel zoiets als een 'ooohh-moment'... Tomtom leidt ons kundig naar ons hotel aan de 9e straat. Tegenover ons hotel is een parkeerplaats waar we voor 5 dollar per dag kunnen parkeren. Nou, da's toch minder dan 15 dollar, dacht ik zo. We gaan ervoor!

Spookschuur...

The Arch Saint Louis