Op mijn heup ook ineens een ander soort uitslag. Ik had dat al eerder eens bij iemand anders gezien en herkende dat in ieder geval als ringworm. Hè gatsie... Het zit me ook niet mee deze vakantie. Al sinds een week word ik ook behoorlijk lek geprikt door de muggen. Had er zelfs een keer eentje ongemerkt onder mijn t-shirt, waardoor ik 12 muggenbulten op mijn rug bij kreeg... Net nu dat een beetje is gekalmeerd, nu dus die bedwantsen??
We pakken de koffers weer in de auto en rijden dus naar de dichtstbijzijnde apotheek. Er is een speciaal loket "diagnoses". Dat lijkt me daar dus ideaal geschikt voor. Ik show de mevrouw achter de balie mijn armen en ze roept gelijk uit: "bedbugs"... Ze gaat op zoek naar een tubetje crème voor de jeuk en dat moet dus voor de eerste dagen afdoende zijn. Wel het hotel inlichten, zegt ze me, wat ik dus zojuist gedaan heb... En ja, nu we hier toch zijn, dan ook maar iets voor die ringworm graag...
Oké vandaag leggen we weer een behoorlijke afstand af. Het blijkt goed deze dag in de auto door te bringen. Ik zit nog vol emoties door mijn bezoeken aan Gary. De overgang tot de normale orde van de dag is hierdoor meer 'respectvol' en abrupt. Een autorit is een ideale manier om te reflecteren en alles wat te laten bezinken.
We hadden aanvankelijk plannen om de route van vandaag halverwege af te breken en een bezoek te brengen aan het Pioneer Museum in Troy. Maar de weersvoorspellingen zagen er gisteren niet goed uit voor Alabama, dus we boekten zekerheidshalve nog maar geen hotel voor de komende nacht. En dat bleek een juiste keuze. We rijden het eerste stuk door de panhandle van Florida en gaan op een gegeven moment richting het noorden en komen in Alabama. We zien veel al of niet verlaten vervallen oude huizen. Zoveel troep er vaak bij.
Eenmaal in Alabama begint het inderdaad te regenen en het houdt de eerste uren niet meer op. Op een gegeven moment besluiten we dus om vandaag gewoon door te rijden. Wel doen we even boodschappen bij de Walmart. Johan is vandaag jarig, dus dat moet toch op zijn minst gevierd worden met een taartje... Die wordt gedurende de rest van de rest van de reis van vandaag helemaal geplunderd. Ook gaan we even op het internet op de parkeerplaats van Mac Donalds' en boeken een hotel voor vanavond. We willen naar Tupelo en Priceline dirigeert ons naar het 2-sterren hotel Fairfield Inn & Suites van Marriott. We nemen niet de tijd om te onderzoeken of het iets naar onze zin is. We laten ons maar verrassen...
Als we Birmingham door zijn, klaart de lucht op en wordt het zonniger. De weg gaat door glooiende heuvels. De snelwegen zien er hier overal heel goed uit overigens. Meestal heerlijk rustig. Ik was wat dat betreft niet zo'n bofkont vandaag. Zo'n 150 km voor Birmingham neem ik het stuur over. Natuurlijk... veel verkeer, veel vrachtwagens en veel regen. Ik voel me helemaal niet meer op mijn gemak. Vlak voor Birmingham neemt Johan het stuur over, en wat gebeurt er??? Juist...!
Eenmaal de staatsgrens met Mississippi gepasseerd, veranderd de weg van asfalt in beton, maar evengoed is de route nog steeds mooi. Nog even en dan zijn we in Tupelo. Van een afstand zie ik ons hotel al staan. Hmm, ziet er goed uit. We komen binnen; het lijkt allemaal wel nieuw. Inchecken, met de lift naar de tweede etage. En wat denk je? We hebben een kamer die eerder thuishoort in een 4-sterren hotel. Onvoorstelbaar! Zo mooi en stijlvol en zo ruim. Een apart half-open zitgedeelte. Alles erop en eraan, zelfs twee televisies en de badkamer is groter dan die ik thuis heb... Morgen ontbijtje, internet doet het zonder 'jumping jacks' (zoals ik een receptioniste het wel eens hoorde noemen) en we worden uitgenodigd voor een gratis avondhapje tussen 5 en 7. Daar hebben we natuurlijk wel oren naar... Rauwkost buffet, gefrituurde hapjes, watermeloen en bier, cola of water... Leuk slot van Johan's verjaardag. We zijn dus inderdaad verrast!Straks nog gezellig even koffie zetten met een plakje bananencake.
Hier willen we de rest van onze vakantie wel blijven!
| Ons tot nu toe meest favoriete hotel! |
Gefeliciteerd Johan, al ben ik een beetje "belated".:)
BeantwoordenVerwijderenHoe is het nu met de bultjes, Gera?
Wat maken jullie toch een mooie reis, ik ga de verslagen straks missen, ze zijn het eerste wat ik lees als ik de computer opstart.
Hé Dini, jij lijkt ook wel een van mijn trouwste fans te zijn, haha! Dankjewel voor je berichtjes. Soms werk ik mijn verslagen de volgende ochtend nog wat bij. Tijdens de nacht krijg ik nog wel eens een flashback over iets wat ik nog vergeten was. Dus kijk nog eens een keer terug.
VerwijderenMijn bultjes zijn er nog steeds. Werd er vanmorgen al vroeg door wakker; de reden waarom ik nu al zo vroeg aan het internetten ben. Ben in ieder geval blij dat de meeste bultjes aan de binnenkant van mijn armen zitten, want het is géén gezicht.
Je moest trouwens nog de groeten van Gary hebben...
Jouw dag was bijzonder, Johan! Ook van mezelf een hartelijke verjaardag, eh!
BeantwoordenVerwijderenElke dag brengt dan ook telkens nieuwe verrassingen met zich mee, en de foto s geven alles goed weer ook.
Ik heb veel aan Gary moeten denken...