JOHAN EN GERA IN AMERIKA 2012: Dag 22: Saint Louis

Het avondzonnetje schijnt heerlijk onze kamer binnen. Jammer dat we geen balkon hebben. We hadden vandaag een ideale temperatuur. Onze laatste activiteiten in deze vakantie. Ja, helaas komt het einde van onze trip rap dichterbij. Hierna nog een paar bezoekdagen aan Bruce en dan zit het er helemaal op.

We waren er gisteravond al even op uit gelopen en zagen dat er een leuk park vanaf de rivier en dus de Arch de stad in loopt. Ongeveer één blok breed en heel wat blokken lang. Citygarden wordt het genoemd. Veel mensen op straat. Er blijkt een honkbalwedstrijd te zijn in het plaatselijk stadion van de club de Cardinals. Ook is er een Spaans festival gaande. Gezelligheid alom. We houden het echter bij een hapje eten en keren dan weer terug naar het hotel.

Vanochtend lopen we eerst weer naar het Citygarden en van daaruit richting de Arch.
Citygarden is leuk om doorheen te lopen. Het lijkt wel een beetje op Milleniumpark in Chicago, maar dan in het pietepeuterig klein. Hier en daar kunstwerken en moderne fonteinachtige spelerijen. Het Spaanse festival staat er nog en zal in de loop van vandaag weer een aanvang nemen. Braderie-achtige kraampjes, eten, muziek en spullen te koop aangeboden.

Onderweg naar Citygarden

Citygarden

De Arch is indrukwekkend en is omgeven door een heuvelig grasveld. We maken wat foto's en dan maak ik Johan er op attent dat je in een soort van cabine naar boven kunt. "Nee toch?", is zijn reactie. Alleen al bij de gedachte speelt zijn hoogtevrees weer op. Ik was al voorbereid op het feit dat ik alleen zou moeten gaan. Maar na een tijdje rondstruinen, besluit hij het toch te proberen. Tenslotte, hij is toch ook ooit de Eiffeltoren in geweest?

Het is kwart voor elf en we gaan in de rij staan voor de security-check waarna je een ondergrondse ruimte betreedt. Museum, souvenirwinkels, twee theaters waar films gespeeld worden en verder veel mensen die rondlopen en/of in rijen staan. Jeetje, dat hadden we niet verwacht. We sluiten aan in de rij voor de ticketverkoop voor de rit omhoog. De eerstvolgende beschikbare rit voor ons is om 11.35. Het is nog een hele toestand voor je uiteindelijk boven bent, maar het loopt als een geoliede machine. Uiteindelijk bereiken we in een superkleine cabine om 12.05 het hoogste punt van de Arch, 192 meter.
Bovenin is het krap, maar ruim genoeg. Mensen worden constant aan- en afgevoerd, dus ook wisselende drukte. Je hebt ruim de kans om door de kleine raampjes het uitzicht vanaf hier te bewonderen. Het zicht is goed en je kunt zolang blijven als je wilt. Johan heeft zich langzaam in kunnen stellen op wat er komen gaat en hij heeft niet veel last. We nemen foto's en veel meer kun je er ook niet doen. Dus het ritje naar beneden vangen we binnen een klein half uurtje aan.

Met in het midden Old Courthouse

Doorkijkje naar beneden

In het midden stadion van de Cardinals

Beneden lopen we nog even het Museum of Westward Expansion in. Het gaat hier over de pionierstrek vanaf Saint Louis het westen in, voorafgegaan door de ontdekkingstocht van Lewis and Clark. Vandaar ook dat de Arch, Gateway to the West genoemd wordt. Hij staat hier symbool voor. We lopen hier wat vlotjes doorheen. We willen graag weer terug in de zon en lopen naar de rand van het grasveld waar een trap naar beneden begint naar de kade van de Mississippi. We dalen die niet af, maar gaan op de bovenste treden zitten om de boel in ogenschouw te nemen. Paardenkoetsjes, rivierboten en zelfs een helicopter zijn beschikbaar om Saint Louis op een andere manier te ontdekken. Wel leuk misschien, maar niets voor ons. Gewoon een tijdje de rivier bekijken en op je in laten werken is wel genoeg.

We lopen onder de boog door en maken nog wat foto's vanaf het grasveld. Voor mensen die graag fotograferen is het hier een walhalla denk ik; er zijn heel wat mooie en leuke plaatjes te nemen.

We steken de straat over en gaan richting het Old Courthouse uit 1828. Jammer genoeg staat het in de steigers, maar het is wel van binnen te bezichtigen. Het is niet meer als rechtbank in gebruik, maar het is wel gerestaureerd in oude stijl. In dit courthouse werd de eerste rechtszaak voor vrijheid aangespannen door een slaven-echtpaar. Ook werd hier kiesrecht voor vrouwen in 1872 uitgesproken. Binnen ook weer exposities over de trek naar het westen. We brengen er een klein uurtje door en lopen weer terug via Citygarden en gaan dan iets verder naar het westen tot aan het vroegere Union Station, wat nu een hotel is. Al met al wordt Citygarden wel steeds onaantrekkelijker richting het westen, dus laten we het hierbij. Het is laat in de middag en het is mooi geweest...