Dag 10: Boone Hall Plantation, Charleston

Vandaag hebben we letterlijk natte voeten gekregen. Rond het middaguur brak het noodweer los en de regen kwam met bakken uit de hemel. De afsplitsing van Isaac heeft ons hier aardig te pakken. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Na ons ontbijtje uit eigen voorraad hier op de kamer met koffie uit de receptie, rijden we 12 km naar het noordoosten en gaan Boone Hall Plantation bezoeken. Het is bewolkt, maar warm, af en toe een druppel regen en wat gerommel in de verte.
Boone Hall Plantation was in de slaventijd een katoenplantage en de slavenhuisjes zijn er nog steeds. Het plantagehuis zelf is een paar keer herbouwd. De eerste versie is na 20 jaar afgebrand, de tweede na 24 jaar verwoest door een orkaan en de derde werd erg verwaarloosd en herbouwd door de nieuwe eigenaar. Dat is een beetje in het kort het verhaal. De oprijlaan naar de plantage is indrukwekkend; eeuwenoude met mos begroeide eiken aan weerskanten. Deze plantage is de enige in Amerika waar nog steeds aan agricultuur gedaan wordt. In het verleden werd op deze plantage de opnames gemaakt voor de televisieserie North & South, met o.a. Patrick Swayze in de hoofdrol.

We zijn mooi op tijd voor de eerste rondleiding van half 10. We blijken niet alleen de eersten, maar ook de enigen... Een meneer in historische kledij gaat ons rondleiden. Als hij hoort dat we uit Nederland komen, wil hij toch nog wel even kwijt dat hij een persoonlijk bevriend is met de leden van de band Within Temptation...
Jammer genoeg mogen we binnen geen foto's maken. De plantage is privébezit en de eigenaar woont af en toe op de bovenverdieping. Vandaar ook, dat de rondleiding alleen bepaalde ruimtes beneden betreft. De bibliotheek, de hal met de trap, de eetkamer, de serre en nog een kamertje met wat documentatie en de toegang tot de wijnkelder. Dat is alles. Een half uurtje totaal.

Als we weer buiten komen is het weer ongewoon warm. De regen is zelfs warm! We lopen naar een voertuig (anders kan ik het niet noemen) die ons rond zal toeren over de landerijen van de plantage. Het lijkt een aanhangwagen, met een trapje aan de voorkant. De bestuurder zit gewoon op het eerste bankje. De plantage is zo'n 10 bij 15 mijl. De toer zal ongeveer een half uur duren, dus ik denk niet dat we alles gezien hebben. Maar toch krijgen we een aardige indruk. Een groot open veld met wat bomen waar elk jaar in november re-enactings te zien zijn over de burgeroorlog. Verder velden met perzikbomen, aardbeien, tomaten, katoenplanten, bosbessen en vast nog meer wat ik niet heb meegekregen. In tegenstelling tot de man die ons rondleidde in het huis, heeft deze weer een behoorlijk accent. Bovendien moet hij hard schreeuwen om boven het geluid van de motor uit te komen. En daar wij op het achterste bankje zitten, schiet dat niet op...

Na deze toer lopen we naar de slavenhuisjes. Elk huisje is een klein museumpje op zich. Achtereenvolgens zien we er een ingericht als kerkje voor de slaven. In de volgende zit een mandenmaakster. Dan is er een huisje ingericht zoals de slaven er in woonden. Verder huisjes met documentatie over de archeologie, geschiedenis en zo meer. Allemaal heel indrukwekkend en interessant.

Oprijlaan met eeuwen-oude eiken



Boone Hall Plantation

Slavenhuisjes

Eén van de slavenhuisjes

Katoenplanten

Het is inmiddels half 12 geworden en we besluiten om naar het oude centrum van Charleston te rijden. We zitten net goed en wel in de auto wanneer het begint te regenen en onweren. Het water komt met bákken uit de hemel. We hadden geen 5 minuten langer bij de slavenverblijven moeten blijven! We besluiten de bui af te wachten. Om nu 20 km te gaan rijden in dit weer is niet aantrekkelijk. Bovendien is het maar afwachten of het droog is als we arriveren. Op deze manier wachten we bijna een uur en het wordt maar niet minder. Uiteindelijk besluiten we om eerst maar terug naar de kamer te gaan. We rommelen daar wat, bekijken de weersvooruitzichten, boeken alvast een hotel voor morgen en doen wat aan het onderhouden van sociale contacten. Ondertussen heb ik ook antwoord van de classification officer van Gary. Alles is goed en ze verwacht geen problemen en we kunnen gewoon 3 dagen gaan bezoeken. Jippie!
De regen blijft  maar aanhouden. Maar om nu de hele middag op de kamer te blijven vinden we ook maar niets.

We besluiten dan toch dat we de auto maar gaan pakken. Als we dan niet in Charleston kunnen wandelen, dan willen we toch met de auto daar wat gaan rondrijden om een indruk ervan te kunnen krijgen. Het is niet anders. Morgen vertrekken we weer van hier, dus we maken het er maar het beste van. Eenmaal in downtown kunnen we plots niet verder. De weg is afgesloten en we zien ook direct waarom. De straat staat onder water en we zien mensen tot bijna hun knieën in het water lopen. Met laarzen aan, badslippers of gewoon op blote voeten. En laten wij nu ook net onze slippers in de auto hebben liggen! We parkeren de auto bij een parkeermeter, trekken de jassen aan en verwisselen onze schoenen voor de slippers. En daar gaan we... We waden door het water naar de overkant van de straat waar we een toeristenwinkeltje zien en kopen eerst eens een paraplu. Ook altijd handig..., zeker daar we de komende dagen nog wel meer regen kunnen verwachten.
Gewapend met ons pluutje, de jassen en de slippers, moeten we toch zeker een rondje kunnen wandelen? Wat verderop blijkt de straat weer wat hoger te liggen en hoeven we niet meer door het water gelukkig. Het oude centrum is mooi, maar eigenlijk kunnen we er maar weinig aandacht aan besteden. Het regent nog steeds en foto's maken is bijna onmogelijk. Na een uurtje of zo besluiten we een broodje te gaan eten bij de Subway en lopen daarna terug naar de auto en zijn vroeger terug bij het hotel dan aanvankelijk de bedoeling was.

Oorspronkelijke slavenmarkt op de achtergrond