Dag 13: Okefenokee

Boven verwachting hielden we het vandaag droog. We waren erg blij, want zoals ik gisteren al even aanhaalde zou onze activiteit van vandaag nou niet bepaald regenbestendig zijn.

Om 8 uur checken we uit bij ons hotel van de laatste 2 nachten. La Quinta Inn beviel ons prima. Mooie kamers, lekker bed en lekker ontbijt. Het is echter tijd voor het vervolg van onze route. Noord Florida is ons uiteindelijke doel van vandaag, maar we gaan onderweg eerst langs het Okefenokee Swamp en we rijden een kleine 200 km naar het zuiden. De route gaat veelal door bosgebied en/of wetlands. Vooral wetlands eigenlijk. Bij Folkston raken we even op het verkeerde pad.
We rijden een kilometer of 10 de verkeerde kant uit; al die tijd had ik al het gevoel dat er iets niet klopte. Dus uiteindelijk draaien we toch maar om en vinden gelukkig de weg die we wél moeten hebben.
Tegen 11 uur komen we aan bij het bezoekers- en activiteitencentrum van dit moeras. De parkeerplaats is heel groot en heel leeg. Een handjevol auto's staan er geparkeerd. We lopen naar binnen en horen dat het eigenlijk buiten het seizoen is. De meeste bezoekers komen in de winter... Dat mag voor ons de pret niet drukken natuurlijk, we zijn tenslotte nú hier. We kopen tickets voor een anderhalf uur durende rondvaart door het moeras. Die zal over 45 minuten vertrekken. Volgens de rangers hebben we daarom precies genoeg tijd om de Swamp Drive te doen. Een asfaltweg door het  moeras, die leidt naar een huis die vroeger bewoond werd en nu verlaten is. En die tijd hebben we ook precies nodig. Een kwartier om er te komen, een kwartier om rond te lopen en een kwartier om weer terug te rijden. Jammer, we hadden er graag nog wat langer rond gelopen. Het zag er allemaal heel interessant uit. Ook over de geschiedenis ervan weet ik nog niets. Ik ga er zeker nog informatie over opzoeken.
Verder zien we dat er een groot deel van de bossen is verwoest door brand. Wat een triest gezicht, al die zwarte door vuur afgevreten kale boomstammen...

Verbrand moerasbos

Pionierswoning in het moeras

De boot gaat vertrekken en met ons is er ook een Duits stel, vader en dochter denken we, dat mee gaat. De ranger vertelt veel, maar dat gaat voornamelijk aan de hand van de vragen die we stellen, merken we wel. In dat geval zet hij de boot even stil, want anders komen we niet boven het geluid van de buitenboordmotor uit. We varen door een soort van kanaal. Het water lijkt koffiebruin. Maar als hij een kannetje opschept, blijkt het niet donkerder dan lichte thee. Deze kleur komt door het rottingsproces van de vegetatie. We gaan op zoek naar alligators, maar de ranger zegt dat het geen alligator-tijd is. Te warm. Ze laten zich beter zien in de winter. Toch zitten er in dit moeras naar schatting ergens tussen de 20.000 en 25.000 alligators. Deze trip met de boot zal al met al 5 mijl lang zijn. De brand was in april 2011 en ook hier veel verbrande bomen. Op een gegeven moment slaan we links af en varen een gebied in met veel lagere begroeing en 'open' water. Ik zet open tussen aanhalingstekens, omdat dit water voor een groot deel bedekt is met waterlelies. Erg mooi om te zien. En dan gebeurt het, we zien een alligator... Een deel van z'n kop althans; net als we foto's willen maken, duikt hij ook al weer onder. Jammer... Het blijkt uiteindelijk het enige moment te zijn.

Kanaal door het moeras

Zoek de alligator

Op een gegeven moment zet de ranger de boot helemaal uit en mogen we de geluiden van het moeras in ons opnemen. De stilte... Hier gaat hij ook het een en ander uitleggen over de planten en dieren die er te vinden zijn.

Dwergkikkertje (1 cm)

Dan varen we weer dezelfde route terug. Op het 'kanaal' gaat het wat harder, tenzij we weer vragen hebben natuurlijk. Op een gegeven moment mogen we ook allemaal even zelf aan het roer en besturen de boot. Volgens mij ben ik niet zo'n goede kapitein, want we gingen erg aan het slingeren. Johan daarentegen, deed het heel goed...

Al met al was het een heerlijk tochtje en hebben we er erg van genoten. Na terugkomst kijken we nog even naar een kwartier durende film over de natuur in dit moeras. Even lekker bijkomen.

We stappen weer in de auto en rijden nog een uurtje door naar ons volgende hotel in Starke. Fijne mensen aan de receptie en we kiezen in overleg een kamer. Eentje die we toch later weer verruilen voor een ander. Ik vind dat we toch iets te dicht bij de vending machines zitten... We zitten heerlijk aan de zwembadkant en dat ziet er allemaal prima uit. In dit hotel ga ik Teuni ontmoeten. Een vriendin van een vriendin. Teuni bezoekt hier al 15 jaar iemand in de gevangenis, met wie ze 17 jaar schrijft. Toevallig zit ze ook dit weekend hier. Met haar ga ik morgen op pad om mijn eigen penvriend Gary te bezoeken. Het duurt even voor ik haar vind; bij de receptie gaven ze me een verkeerd kamernummer door. Dus ik denk steeds dat ze er gewoon niet is. Uiteindelijk komen we er achter dat ze in de kamer ernaast zit. Ik klop aan en we maken kennis. We hebben even een leuk gesprek en we spreken voor morgen af. Om kwart voor 7 zullen we vertrekken!